The Veil: agent MI6 w przebraniu śmieciarza
W 2023 roku, rok przed premierą The Veil, po raz pierwszy pracowałem na francusko-amerykańskim planie. Robiło to wrażenie. Czterdzieści, może pięćdziesiąt osób wokół, kilka pracujących kamer i wszyscy czekają, aż zrobisz dokładnie to, po co tam jesteś.
Najbardziej zapamiętałem jednak to, jak płynnie wszystko przebiegało.
Gotowość do bycia gotowym
Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, ile czasu aktor spędza na planie, dbając o to, by być do dyspozycji, kiedy wszyscy pozostali będą gotowi. Musimy być gotowi na moment, w którym wszyscy będą gotowi.
Czasem oznacza to godziny czekania. Czasem przygotowujesz się, ktoś Ci przerywa i musisz przygotować się od nowa. Dziesięć minut, kolejne dziesięć, kolejne dziesięć. Niekiedy trwa to całą wieczność. A czasem nagle: już, teraz.
To chyba jedna z najmniej widocznych części tego zawodu. Może nie samego aktorstwa, ale roli aktora na planie. Trzeba pozostać dostępnym, skupionym i gotowym do wykonania swojej części pracy, kiedy wszystkie pozostałe elementy wreszcie się zejdą.
Na planie The Veil tego dnia wszystko było świetnie zorganizowane. Damon Thomas dokładnie wiedział, czego chce w tej scenie, i bardzo szybko wprowadził mnie w sytuację. Steven Knight był na miejscu ze scenariuszem w ręku, czuwając nad planem i dialogami. Przy tak dużej liczbie osób naprawdę doceniłem to, jak sprawnie wszystko działało.
Czym jest The Veil?
The Veil, stworzone i napisane przez Stevena Knighta, to sześcioodcinkowy thriller szpiegowski z 2024 roku. Elisabeth Moss gra Imogen Salter, agentkę MI6 próbującą odkryć prawdę o Adilah, w którą wciela się Yumna Marwan. Ich podróż prowadzi ze Stambułu do Paryża i Londynu. W tle pojawia się groźba ataku, a pewności co do tego, komu można ufać, jest bardzo niewiele.
Dali Benssalah gra Malika Amara z francuskiej DGSE, a Josh Charles agenta CIA Maksa Petersona. Służby mają własne cele, ale w centrum opowieści pozostaje relacja obu kobiet.
Mój udział w akcji ewakuacyjnej
Zagrałem agenta MI6 przebranego za pracownika służb komunalnych. Śmieciarza. Celem akcji było wyprowadzenie obu bohaterek spod obserwacji francuskiego wywiadu.
To, jak potoczyła się ta scena, zostawię już Wam do odkrycia.
Sam pomysł był zabawny. Dzień na planie też. A ja mogę powiedzieć, że grałem agenta MI6 przebranego za śmieciarza. To całkiem przyjemne zdanie do wypowiedzenia, kiedy opowiada się o swojej pracy.
Aktorzy, którzy znikają w swoich rolach
Przygotowując się tego dnia do zdjęć, spotkałem też Dali Benssalaha i Elisabeth Moss. Uścisk dłoni, przywitanie, krótka rozmowa. Po prostu miłe ludzkie chwile.
Oni byli zaangażowani w produkcję od dawna, a ja pojawiłem się na jeden dzień. Potrzebowali odpoczynku i skupienia, a ja miałem tego pełną świadomość.
Elisabeth Moss należy do kategorii aktorów, których szczególnie podziwiam: takich, którzy zdają się znikać za swoimi rolami. Wykonują swoją pracę, odpowiadają na potrzeby sceny i służą opowieści. Czasem najpierw pamiętam kreację, postać i jej imię, a dopiero później nazwisko aktora.
Takim aktorem jest dla mnie Jim Broadbent, grający profesora Horacego Slughorna w serii Harry Potter. Podobnie Jonathan Pryce, który wcielił się w gubernatora Weatherby’ego Swanna, ojca Elizabeth Swann, w Piratach z Karaibów.
Do tego sam dążę: zniknąć za kreacją i służyć całemu filmowi. Niezależnie od wielkości roli. Nawet kiedy kostiumem okazuje się strój śmieciarza.
Za kulisami
W poniższym materiale FX Steven Knight, Elisabeth Moss i członkowie ekipy opowiadają o powstawaniu The Veil.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Komentarze